Έξω από τα Φάρσαλα υπάρχει το άγαλμα ενός μυρμηγκιού που κρατά δόρυ και ασπίδα. Σύμβολίζει δε, τους Μυρμιδόνες, τους φοβερούς πολεμιστές που αποτελούσαν το στρατό του Αχιλλέα στον Τρωικό Πόλεμο.
Ο Όμηρος μας λέει ότι το βασίλειό τους εκτεινόταν από τα Φάρσαλα ως τη Μελιταία, τη Φθία και την Αλόπη.
Αν αναρωτιέστε γιατί μυρμήγκι και όχι κάποιος αρχαιοπρεπής Εύζωνας, είναι γιατί σύμφωνα με έναν άλλο μύθο όταν η νύμφη Αίγινα, η μεγαλύτερη κόρη του ποταμού Ασωπού και της Μετόπης, ενώνεται με το Δία, γεννά τον Αιακό.
Η Ήρα, οργισμένη με την απιστία του Δία τιμωρεί το νησί της Αίγινας με ξηρασία και στέλνει νερόφιδα που εξοντώνουν τον πληθυσμό του. Επιβιώνει μονάχα ο Διογένης Αιακός, που απογοητευμένος και απελπισμένος από τη μοναξιά παρακαλεί θερμά τον πατέρα του, το Δία, να στείλει στο νησί νέους κατοίκους. Ο Δίας μεταμορφώνει σε ανθρώπους τα μυρμήγκια που κατεβαίνουν από το δέντρο της ιερής βελανιδιάς. Στη συνέχεια ξεσπά βροχή με την οποία τελειώνει η γνωστή ως «Αιάκειος Ξηρασία» και εξαφανίζονται τα νερόφιδα. Έτσι γεννήθηκαν μυθολογικά οι Μυρμιδόνες.
Μια πιο "ορθολογική" εξήγηση είναι ότι οι τρομεροί αυτοί πολεμιστές όταν εφορμούσαν ήταν όπως και τα μυρμήγκια, ασταμάτητοι. Και από εκεί πήραν το παρατσούκλι που στη συνέχεια έγινε το όνομά τους.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου